Konfiskata oznacza przymusowe wywłaszczenie na rzecz państwa całości lub części majątku osoby fizycznej, bez prawa do odszkodowania.

W polskim systemie prawa do roku 1990 konfiskata mienia należała do katalogu tzw. kar dodatkowych. orzekanych w przypadku skazania za zbrodnie przeciwko podstawowym interesom politycznym lub gospodarczym państwa, zagarnięcie mienia społecznego znacznej wartości lub inną zbrodnię dokonaną z chęci zysku.

Konfiskata mienia została zniesiona nowelizacją Kodeksu karnego z dnia 23 lutego 1990 roku (Dz. U. z 1990 r. Nr 14, poz. 84).

edytuj Bibliografia

• PaweÅ‚ Janowski, Konfiskata mienia I. W prawie. W Polsce, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 584-585.
• PaweÅ‚ Janowski, Konfiskata mienia II. W dziejach KoÅ›cioÅ‚a, w: Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX , kol. 586-587.

Inne wersje językowe: ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |